به گزارش شهرآرانیوز، بالاخره زمان آن فرارسید. ۱۲۴۳ سال قبل در روز تلخ و تاریک و شومی همچون امروز، حضرت صاحبشفا را در این خطه به زهر کین به شهادت رساندند و شمسالشموس در ارض توس غروب کرد. از آن روز، ۱۲۴۳ سال است که نور ایمانش دلها را به سمت مشهدش هدایت میکند؛ مثل امروز که از نخستین ساعات صبح عاشقان اهلبیت (ع) گریبانچاک و اشکریز و سیاهپوش در عزای عالم آل محمد (ص) درحال سوگواری هستند. امروز هم قلب ایران مثل همیشه در مشهدالرضا (ع) تپید و فوجفوج زائر و مجاور در مسیرهای منتهی به حرم مطهر رضوی در عزای سالروز شهادت امام مهربانیها عزاداری کردند. این گزارش، روایتی است از چشمانی که امروز در مشهدالرضا (ع) گریاناند، تنهایی که رخت سیاه عزا را در آغوش کشیدهاند، دستهایی که بر سرها و سینهها مینشینند و حنجرههایی که طنین «یارضا (ع)» را در گوش تاریخ فریاد میزنند. این گزارشی از تجدیدبیعت ملت با ولینعمت ایران است.
امروز (پنجشنبه ۲۲ مرداد ۱۴۰۵) مشهدالرضا (ع) حال و هوای دیگری دارد؛ از نخستین ساعات روز، خیابانهای منتهی به حرم مطهر رضوی آرامآرام رنگ زیارت گرفتهاند و هرچه به بارگاه منور امام رضا (ع) نزدیکتر میشوی، جمعیت زائران فشردهتر و حال و هوای شهر معنویتر میشود. در سالروز شهادت امام هشتم (ع)، مشهد میزبان خیل عظیمی از زائرانی است که از گوشهوکنار کشور خود را به پایتخت معنوی ایران رساندهاند تا در سوگ امام مهربانیها، میهمان حرم رضوی باشند. مسیرهای چهارگانه به سمت حرم مطهر رضوی یکسره در اختیار زائرانی است که دستهدسته، آرام و بیوقفه به سمت بارگاه رضوی حرکت میکنند. خانوادههایی که دست کودکانشان را گرفتهاند، سالمندانی که با عصا قدم برمیدارند و جوانانی که در میان جمعیت، پرچمهای عزا را به دست گرفتهاند؛ همه یک مقصد دارند: حرم ولینعمت ایران.
هرچه مسیر کوتاهتر میشود، نشانههای عزاداری بیشتر به چشم میآید. پرچمهای سیاه بر فراز خیابانها، کتیبههای مزین به نام مبارک امام هشتم (ع)، تصاویر و نوشتههای مناسبتی و نوای مداحی که از موکبها و ایستگاههای صلواتی به گوش میرسد، فضای شهر را یکسره حسینی و رضوی کرده است. در دو سوی مسیر، موکبها و ایستگاههای خدمترسانی به زائران برپا شدهاند؛ یکی چای و شربت تعارف میکند، دیگری غذایی گرم میان زائران توزیع میکند و گروهی دیگر مشغول راهنمایی و خدمترسانی هستند. خستگی در چهره بسیاری از زائران دیده میشود، اما قدمها همچنان به سمت حرم است.
چشم باز کنید و گوش بسپارید! شاید هرکس لباس محلی متفاوتی بر تن داشته باشد و به زبان و لهجه خاصی صحبت کند، اما امروز، مشهد قلب ایرانِ امامرضا (ع) است و ندای اندوهناک «یارضا (ع)» وجه اشتراکی شده که دلهای میلیونها زائر و مجاور را به هم پیوند میزند.